Yo‘qolgan bolalik



Tushdan keyin soat to‘rt-beshlar chamasi yo‘l-yo‘lakay 5-6 nafar boshlang‘ich sinf o‘quvchilariga duch kelib qoldim: 

– Ikkinchi smenada o‘qiysizlarmi? 
– Uch kun matematikadan, uch kun chet tilidan pullik kurslarga qatnashamiz.
– Maktabda yaxshi o‘qitishmaydimi?
 – Uydagilar maktabga beriladigan bilim bilan o‘qishga kirolmaysan deyishadi. 
– Ertalabdan hozirgacha o‘qib, o‘qishdan zerikmaysizlarmi? 
– Zerikamiz, uydagilar pulini to‘laganmiz deb kursga borishga majbur qilishadi. Bizning ham boshqa bolalarday o‘ynagimiz keladi. 

Bolalarning horg‘in yuzlariga qarab rahmim kelib ketdi. Bu voqeaga ancha bo‘lgan bo‘lsa-da, eslasam hozir ham qiynalaman. Bu bolalar balki sinfida a’lochidir. Lekin tibbiyot talablariga asosan har kuni 4-5 soat dars mashg‘ulotlaridan keyin bolalar miyasi charchaydi. Undan ortiq mashg‘ulotlar bolalarning miya faoliyatiga, ularning ruhiyatga salbiy ta’sir ko‘rsatmasligiga kim kafolat beradi?  Bolalarning tez-tez asabiy bo‘lishlari shundan emasmikan?

Po‘lat MANSUR,

faxriy o‘qituvchi